فکر می‌کنم عذابی بالا‌تر از این نباشه که در موقعیتی قرار بگیری بخواهی آنی وحشیانه داد بزنی و بخاطر محدودیت‌ها نتونی. هر وقت دلم بخواد فریاد بزنم. هنزفری را توی سوراخ گوشم فرو می‌کنم. سرسام آور‌ترین موزیک را انتخاب می‌کنم. صدا را تا بی‌‌‌نهایت می‌گذارم و کسی که همراهش می‌خونه این اجازه را داره توی مغزم هر کاری که دوست داشته باشه بکنه. تنها راه حلی که به ذهنم رسیده فعلن همینه...
چون مشغول نوشتن همین خطوط در‌‌ همین شرایطی که وصف کردم هستم.